قصد چین جهت کند کردن روند صعودی یوان

چین می خواهد روند صعودی ارزش یوان را کند کند زیرا افزایش ارزش یوان به بخش صادرات چین آسیب می رساند.

چین احتمالاً به گام های افزایشی تکیه می کند تا سود یوان را جهت جلوگیری از سود بسیار دلالان و کمک به صادرکنندگان خود و اجتناب از اقدامات شدیدی که می تواند هدف آن را برای آزادسازی ارز و تقویت نفوذ جهانی یوان تضعیف کند، کاهش دهد.

از ماه مه سال ۲۰۲۰ ، یوان تقریباً ۱۲ درصد در برابر دلار سود کسب کرده زیرا چین در بهبود اقتصاد خود بعد از بیماری همه گیر کووید ۱۹ از سایر کشورها جلوتر بوده است. اما ارزش یوان این هفته بیش از ۰.۵ درصد افت کرد در همان حال که پکن تلاش هماهنگ برای کاهش انتظارات از دستاوردهای بیشتر را دنبال می کند. انبوه بیانیه های رسمی در مورد افزایش ارز چین هشدار داده اند و نهادهای نظارتی برای جلوگیری از افزایش نرخ ارز اقدام کرده اند.

منابع سیاست که به دولت چین مشاوره می دهند می گویند بانک خلق چین (PBOC) ابزار کافی برای خنثی کردن شرط های ارزی یک طرفه و جلوگیری از ورود پول داغ به دلیل نگرانی از حباب دارایی دارد ، اما با احتیاط قدم پیش خواهد گذاشت تا از سود سرسام آور دلالان جلوگیری کند. بانک خلق چین با مدیریت یی گنگ، تلاش کرده است به نیروهای بازار نقش بیشتری در هدایت یوان بدهد.

بانک خلق چین در بیانیه ای گفت: از نرخ ارز به عنوان ابزار استفاده نمی کند و رژیم ارزی شناور مدیریت شده خود را بر اساس عرضه و تقاضای بازار و با اشاره به سبدی از ارز تکرار خواهد کرد.

باید گفت نگرش بانک خلق چین در مورد نرخ ارز ثابت و واضح است، یعنی هیچ کس نمی تواند روند نرخ ارز را به طور دقیق پیش بینی کند؛ عدم قطعیت نرخ ارز اجتناب ناپذیر است و نوسانات دو طرفه طبیعی است.

سیاست گذاران می ترسند که سودهای سریع یوان بتواند پول سوداگرانه تری را به بخش سهام و کالاها وارد نموده، حباب دارایی را دامن زده و به اقتصاد آسیب رساند. آنها همچنین نگران تأثیر آن بر صادرات چین هستند که فعلاً همچنان قوی است اما در نیمه دوم سال ممکن است رشد خود را از دست بدهد، زیرا اقتصاد سایر کشورها از بیماری همه گیر بهبود یافته و کارخانه های آنها فعالیت خود را از سر می گیرند.

«ژو هونگ کای»، معاون کمیسیون سیاست های اقتصادی در انجمن علوم سیاست چین به رویترز گفت: ما نمی توانیم سود یوان یک طرفه را بپذیریم. در غیر این صورت چرخه معیوبی وجود خواهد داشت زیرا سرمایه های بیشتر باعث افزایش ارزش می شوند و سود بیشتر باعث افزایش ورودی ها می شود.

در نهایت این امر می تواند منجر به تورم داخلی و حباب دارایی شود و بر سیاست پولی داخلی تأثیر بگذارد. سود بیش از حد برای ثبات مالی و صادرات نامطلوب خواهد بود.

یوان اخیرا در مقابل دلار سود کسب نموده و از زمان شروع جنگ تجاری چین و آمریکا در اوایل سال ۲۰۱۸ تقریباً زیان خود را جبران کرده است.

نظرسنجی رویترز در این هفته نشان داد شرط بندی های صعودی روی یوان به بالاترین سطح شش ماهه خود رسیده اند، علی رغم هشدارهای مقامات چینی. بانک خلق چین در بیانیه خود اعلام کرد که کاملاً درمورد مسئله ارز با مردم در ارتباط بوده و نسبت به هرگونه حدس و گمان هشدار می دهد.

برای مهار رالی یوان ، بانک خلق چین این هفته موسسات مالی را به ذخیره ارز بیشتر هدایت کرد. تنظیم کننده ارز خارجی چین نیز سهمیه حدود ۱۰ میلیارد دلاری را برای سرمایه گذاری خارج از کشور در نظر گرفت. منابع سیاسی گفتند که بانک خلق چین آماده است رویکردی سنجیده تر و شرایطی سختگیرانه تر را برای برخی از ورودی ها جهت تنظیم نقدینگی بازار ارز در پیش گیرد.

برخی از دست اندرکاران سیاست انتظار دارند که یوان در سال جاری از ۶.۴ در حال حاضر به ۶.۳ دلار افزایش یابد، اما احتیاط همچنان ادامه دارد زیرا تغییر سیاست های پیش بینی شده توسط فدرال رزرو ایالات متحده می تواند باعث خروج سرمایه از چین شود. یوان می تواند در کوتاه مدت مقداری افزایش یابد، اما اگر ایالات متحده از بسته محرک خود خارج شود، می تواند ارزش آن را کاهش دهد.

در حالی که اقتصاد چین به سطح قبل از همه گیری بازگشت با رشد ۱۸.۳ درصدی رکورد در سه ماهه اول ، بهبود آن نابرابر است. افزایش هزینه های مواد اولیه تولید را تحت فشار قرار داده و نگرانی ها را درباره تورم برانگیخته است.

دولت گامهایی را برای کاهش قیمتهای سرسام آور کالاها برداشته است و این گمانه زنی ها را تقویت می کند که ممکن است مجبور شود از یوان محکم تری برای جبران افزایش قیمتهای وارداتی استفاده کند.

اما مقامات بانک مرکزی اخیراً تأکید کرده اند که از یوان به عنوان ابزاری برای تحریک صادرات از طریق استهلاک یا جبران تأثیر افزایش قیمت جهانی کالاها استفاده نمی کند.
باید گفت تا قبل از سال ۲۰۱۵، بانک مرکزی چین سبدی از ارز کشورهای طرف تجاری خود را در نظر می‌گرفت و ارزش یوآن نسبت به این سبد ارزی را ثابت نگه می‌داشت.

از آنجایی که آمریکا بزرگ ‌ترین طرف تجاری چین است، منطقی است که سهم دلار آمریکا در آن بالاتر باشد. بعد از سال ۲۰۱۵ در نظام ارزی چین تغییراتی ایجاد شد؛ تغییراتی که به‌دنبال اضافه شدن یوآن به سبد ارزی صندوق بین‌المللی پول به وجود آمد.

یوآن چین در سال ۲۰۱۵ به  سبد ارزی صندوق بین المللی پول اضافه شد و پیوستن به این سبد، نظام ارزی این کشور را با تغییراتی مواجه کرد. برخلاف بسیاری از ارزها که تعیین نرخشان وابسته به نیروهای بازار است، نرخ برابری دلار به یوآن به‌صورت ثابت توسط بانک مرکزی چین تعیین می‌شود.

در واقع یوان تنها ارز در سبد ارزی صندوق بین‌المللی پول است که شناور نیست. هر چند در حال حاضر به توصیه صندوق بین‌المللی پول، چین در حال تجربه نظام ارزی شناور مدیریت ‌شده است. نرخ برابری دلار به یوآن توسط بانک مرکزی چین تعیین می‌شود و روزانه با توجه به معاملات بازار دو درصد نوسان دارد.

این نظام ارزی موجب می‌شود چین از مزایای پایین نگه‌داشتن نرخ برابری یوآن، در عرصه تجارت بین‌المللی بهره‌مند شود. چرا وقتی خرید از چین و با پول چین ارزان‌تر است، کشورها باید برای واردات انواع کالا و خدمات، شریک دیگری را انتخاب کنند؟ آمریکا بارها به‌همین دلیل نسبت به سیاست‌های اقتصادی چین اعتراض کرده است.

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.